ដន្លង

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search
  1. ( ន. ) ញាតិ​ដោយ​ចង​ពន្ធ; ពាក្យ​សម្រាប់​មាតា​និង​មាតា, បិតា​និង​បិតា​ ឬ​មាតា​និង​បិតា របស់​កូន​ប្រសា​ប្រុស​ស្រី ហៅ​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក​ : ឱ​ដន្លង​មក៍ ! ដន្លង​ដង​ស្នែង ដន្លង​ស្និទ្ធ​ជិត (ដូច​គេ​សែង​ស្នែង​​ជា​មួយ​គ្នា) ។
  2. ភូមិនៃឃុំក្រាំងចេក