ដេញ

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

( កិ. ) បង្អើល​ឲ្យ​ដើរ​ចេញ, បង្ខំ​ឲ្យ​ដើរ, កម្ចាត់​ឲ្យ​ឃ្លាត​ចេញ : ដេញ​ចាប, ដេញ​គោ, ដេញ​គូលី​ឲ្យ​លែង​ធ្វើ​ការ ។ រត់​តាម​ដើម្បី​ចាប់, ឬ​នឹង​ប្រហារ : ដេញ​ចោរ, ដេញ​ទន្សាយ ។ ជម្រះ​មន្ទិល​សម្រាំង​យក​សាច់​ល្អ​បរិសុទ្ធ : ដេញ​មាស ។ កេះ, ត្រេះ, ផ្ទាត់​ខ្សែ​តន្ត្រី : ដេញ​ចាប៉ី ។ ដេញ​ជើង ពិនិត្យ, សង្កេត​សង្កិន, ឈ្លេច​សួរ ឲ្យ​ទាស់​ជើង, ឲ្យ​ឃើញ​ពិត ។ ដេញ​ដោល សាក​សួរ​ជជីក​ឲ្យ​ច្បាស់​ការ, សួរ​សង្កិន​បង្ខំ​ឲ្យ​ឆ្លើយ​ដោះ​ស្រាយ ។ ដេញ​ថ្លៃ ត​ដំឡើង​ថ្លៃ​ប្រជែង​គ្នា​ដើម្បី​ឲ្យ​បាន​មក​ខ្លួន ។ ដេញ​ធ្នាក់ ចូល​មក​ត​យុទ្ធ​នឹង​ធ្នាក់ (បក្សី) ។ ដេញ​ប្រយោគ ប្រឡង​ចំណេះ​វិជ្ជា, ពិនិត្យ​ចំណេះ​វិជ្ជា​តាម​ប្រយោគ​មុខ​ការ​មាន​កំណត់ ។ ដេញ​ពុត សង្កេត​រក​ពុត, ពិនិត្យ​រក​ឲ្យ​ឃើញ​ពុត ។ ដេញ​មុខ​ការ ត​ថ្លៃ, ដេញ​ថ្លៃ ដណ្ដើម​យក​មុខ​ការ (ហៅ​ត្រឹម​តែ ដេញ ក៏​បាន) ។ល។