ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

ព្យញ្ជនៈ​ទី ៥ ក្នុង​វគ្គទី ៣ ជា​វគ្គន្តៈ, ជា​សកដ្ឋាន​នាសិកដ្ឋានជៈ មាន​សំឡេង​កើត​ក្នុង​ក្បាល​និង​ចម្រុះ, អាច​តម្រួត​លើ​ព្យញ្ជនៈ ៤ តួ ក្នុង​វគ្គ​របស់​ខ្លួន និង​លើ​តួ​ឯង​ផង​គឺ តម្រួត​លើ ដ, ឋ, ឌ, ឍ និង ណ ខ្លួន​ឯង​ផង​ដែរ ដូច​ជា កណ្ដាល, សណ្ឋាន, បណ្ឌិត; តម្រួត​លើ ឍ ធ្លាប់​ឃើញ​តែ ឍុណ្ឍិ “ព្រះ​គ្នេស” មួយ​ប៉ណ្ណេះ, បណ្ណាការ, បណ្ណាល័យ ។ល។ សម្រាប់​ភាសា​សំស្រ្កឹត និង​បាលី, ជា​ឃោសៈ; សម្រាប់​ភាសា​ខ្មែរ, ជា​ឃោសៈ ក៏​មាន ដូច​ជា ធរណី, បវេណី ឬ ប្រពៃណី (--នី) ...។ ជា​អឃោសៈ ក៏​មាន ស្ទើរ​តែ​ទាំងអស់, ដូច​ជា ទៅ​ណា ?, ណាយ​ចិត្ត, ចំណី, ប្រណី ។ល។ ណ នេះ​អាច​តម្រួត​លើ ហ ផង​ក៏​បាន, ជា​ឧរជៈ (មាន​សំឡេង​ក្នុង​ទ្រូង), ដូច​ជា តណ្ហា, ណ្ហើយ; សណ្ហសុខុម “ល្អិត​ណាស់” ជាដើម ។