តម្កល់

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

( កិ. ) ទ្រ​ឲ្យ​ខ្ពស់​ផុត​ពី​ទី​ប្រក្រតី, ថ្កល់​លើ​អ្វី​ៗ, តាំង : តម្កល់​គ្រឿង​សក្ការ​បូជា ។ តម្កល់​ចិត្ត គឺ​តាំង​ចិត្ត​ឲ្យ​នឹង ។