ទៀង

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

បា.; សំ. ( គុ. ) (និច្ច, និច្ចំ; និត្យ) ដែល​ពិត, ប្រាកដ, មិន​ប្រែប្រួល, មិន​ល្អៀង, មិន​ឃ្លៀងឃ្លាត : សម្ដី​ទៀង ។ ប្រើ​ជា កិ. វិ. ក៏​បាន : នាឡិកា​នេះ​ដើរ​ទៀង​ណាស់ ។ ន. និព្វាន (ច្រើន​ប្រើ​តែ​ខាង សំ. និង​ បា. ថា និច្ចំ) ។ ទៀង​តែ​នឹង និ. និបាត​ប្រាប់​អនាគត “ប្រាកដ​ជា​នឹង, មុខ​ជា​នឹង” : ទៀង​តែ​នឹង​បាន មុខ​ជា​ឬ​ប្រាកដ​ជា​នឹង​បាន ។ ទៀង​ត្រង់ ត្រង់​ពិត, ពិត​ជា​ត្រង់ : ចិត្ត​ទៀង​ត្រង់ ។ ទៀង​ទាត់ ទៀង​ពិត​ឥត​ភ្លាត់ ។ ទៀង​ទេរ ទេរ​ឬ​ជ្រេ​ទៀង​តាម​ប្រក្រតី តាម​ធម្មតា ។ (ព. កា.) : អាទិត្យ​ទៀង​ទេរ រាល់​ថ្ងៃ​តែង​បែរ ទៅ​ទិស​បស្ចិម សង្កេត​មើល​ទៅ ឃើញ​ដូច​សន្សឹម រូប​កាយ​ឥត​ខ្លឹម ក៏​ដូច្នេះ​ដែរ ។