ទ្រនុង

1. (កាយវិភាគសាស្ត្រ)( ន. ) ឆ្អឹង​ខ្នង​សត្វ ឬ​ឆ្អឹង​អ្វី​ទាំងឡាយ​ដែល​មាន​សណ្ឋាន​ឡើង​ខ្ពស់​ទទុង : ទ្រនុង​ខ្នង​ត្រី​ក្រាញ់, ទ្រនុង​ស្លឹក​ត្នោត ។
2. (គណិតវិទ្យា) edge, arête អង្កត់ដែលជាប្រសព្វរវាងមុខពីរនៃសូលីដ។