បល្ល័ង្ក

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search
  1. ប៉័ល-ល៉័ង បា.; សំ. ( ន. ) (បល្លង្ក; បយ៌ង្ក) ភ្នែន;
  2. ទែន​សម្រាប់​អង្គុយ​ពែន;
  3. ព្រះ​ទែន​សម្រាប់​ព្រះ​ពុទ្ធ​ឬ​ព្រះ​រាជា​ទ្រង់​គង់​ពែន​ព្រះ​បាទ ។ បល្ល័ង្ក​រត្ន ឬ រតន​បល្ល័ង្ក បល្ល័ង្ក​រតនៈ គឺ​បល្ល័ង្ក​ដាំ​ត្បូង ឬ​បល្ល័ង្ក​ពេជ្រ ។
  4. ឃុំនៃស្រុកបារាយណ៍
  5. ភូមិនៃឃុំបល្ល័ង្ក
  6. ភូមិនៃឃុំកន្សោមអក
  7. ឃុំនៃស្រុកប្រាសាទបាគង