បុត្រា

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

បុត-ត្រា ( ន. ) (មក​ពី សំ. បុត្រ) កូន​ប្រុស​ទាំងឡាយ ។ បុត្រា​បុត្រី ឬ បុត្រី​បុត្រា កូន​ប្រុស​ស្រី​ទាំងឡាយ ។ ព្រះ​រាជ​បុត្រា ព្រះ​អង្គ​ម្ចាស់​ប្រុស​ទាំងឡាយ; ប៉ុន្តែ​តាម​ទម្លាប់, ខ្មែរ​យើង​ប្រើ​ពាក្យ​នេះ​ក្នុង​សំបុត្រ​ចុតហ្មាយ សំដៅ​សេចក្ដី​ជា​ឯក​វចនៈ​ក៏​មាន : សូម​បង្គំ​ទូល​ព្រះ​រាជ​បុត្រា​ព្រះ​អង្គ​ម្ចាស់...។