បុះ

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

( កិ. ) បុក​ទល់​មុត​ដល់​មាន​របួស : ដង្គត់​បុះបាត​ជើង ។ បុក​ដោយ​អ្វី​ៗ ដែល​ស្រួច : បុះ​រណ្ដៅ​ដាំ​ពោត, បុះ​នឹង​កាំបិត​បន្ទោះ ។ រុក​ឲ្យ​ជ្រុះ, ឲ្យ​ធ្លាក់ : យក​ថ្នោល​បុះ​ផ្លែ​ឈើ ។ ស៊ី; ពាក្យ​ទ្រគោះ​មើល​ងាយ​ថា​ស៊ី​ដូច​គេ​បុះ​អ្វី​ៗ : ហ៏​បុះ​ចុះ !, ចុះ​បុះ​ដល់​ណា​ទៅ​ទៀត !

( គុ. ) ចាស់; ដែល​គេ​ឈប់​ប្រើ​ប្រាស់, ដែល​គេ​បោះ​បង់​លែង​ត្រូវ​ការ (ចំពោះ​តែ​ទី, ដី, ស្រែ, ចម្ការ, ភូមិ​លំនៅ...) : ចម្ការ​បុះ, ស្រែ​បុះ, ភូមិ​បុះ, វត្ត​បុះ, គឺ​ចម្ការ, ស្រែ, ភូមិ, វត្ត ដែល​គេ​បោះ​បង់​ចោល ក៏​មាន​ស្មៅ​និង​ឈើ​តូច​ៗ​ដុះ​ទ្រុបទ្រុល ប៉ុន្តែ​មាន​សណ្ឋាន​ចាស់​ប្រាកដ​នៅ​ឡើយ; ជួន​កាល​គេ​បែរ​ជា​ត្រូវ​ការ​ដូច​កាល​ពី​មុន​នោះ​វិញ ក៏​នៅ​មាន​ឈ្មោះ​ថា ... បុះ ដែរ ។

( ន. ) ចំនួន ៨ (ចំពោះ​តែ​ចំនួន​ដំរី) : ដំរី​មួយ​បុះ គឺ​ដំរី ៨ ក្បាល, ដំរី​ពីរ​បុះ គឺ​ដំរី ១៦ ក្បាល ។