បេតី

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

ប៉ែតី ( ន. ) (ក្លាយ​មក​ពី បីតិ “សេចក្ដី​ត្រេកអរ, ផ្សព្វផ្សាយ, ព្រឺព្រួច, ឆ្អែត​ចិត្ត​ដោយ​អំណរ,...”) សេចក្ដី​ស្រឡាញ់, ស្នេហា, ព្រឺព្រួច ។ ប្រើ​ជា កិ. ក៏​មាន : គួរ​បេតី, មុខ​បែប​នេះ​គ្មាន​នរណា​បេតី​ទេ ! (ព. ទ្រ. ម.) ។ ច្រើន​ប្រើ​ក្នុង​ពាក្យ​កាព្យ : ... ទើប​អ្នក​ឱនឱប ក្រួញ​ក្រុង​ក្រសោប ថ្នាក់​ថ្នម​ធីតា រួម​រស​មនោរម្យ សុខ​សម​ស្នេហា បេតី​សន្ថវា មិត្រ​មូល​មេត្រី... (សាស្រ្តា​ភោគកុល​កុមារ) : យល់​ជា​ត្រូវ​ចិត្ត​ស្និទ្ធ​រួមរក្ស ស្មោះ​ស្ម័គ្រ​ស្រឡាញ់​ពេញ​បេតី ថែម​ធុំ​ក្លិន​ផ្កា​ជាប់​ក្លិន​ស្រី នឹង​មក​ធ្វើ​អ្វី​អ្នក​ថ្លៃ​អាយ... (អ. ថ. អ្ហាយ) ។ រឿង​សព្វសិទ្ធិ ។