ប៉ាឆា

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

ស. ( ន. ) (ស. ប៉ា “ ព្រៃ ” + ជ៉ា អ. ថ. ឆា “យូរ” > ប៉ាជាœ អ. ថ. ប៉ាឆា) ព្រៃ​សម្រាប់​តម្កល់​ឬ​បញ្ចុះ​សព, សម្រាប់​កប់​ខ្មោច, ទី​សម្រាប់​រំលាយ​សព, ឈាបនដ្ឋាន ។ មាន​ពាក្យ​ជា​វេវចនៈ​ច្រើន, ខ្មែរ​យើង​គួរ​កុំ​បាច់​ប្រើ​ពាក្យ ប៉ាឆា នេះ, គួរ​ប្រើ​ពាក្យ ឈាបនដ្ឋាន, អាឡាហណដ្ឋាន; ស្មសាន ឬ សុសាន, ទី​បញ្ចុះ​សព, ព. សា. ថា ព្រៃ​ខ្មោច វិញ, ប៉ុន្តែ​ក្នុង​សម័យ​សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ យើង​ហៅ​ទី​-សម្រាប់​រំលាយ​សព​ថា ឈាបនដ្ឋាន ថ្នឹក​មាត់​ទៅ​ហើយ, គួរ​ហៅ​ឲ្យ​ជាប់​រហូត​ទៅ កុំ​ម្ដង​ហៅ​ដូច្នេះ​ម្ដង​ហៅ​ដូច្នោះ នាំ​ឲ្យ​សម្ដី​ខ្មែរ​យើង​រាត់រាយ​ឬ​រសេមរសាម មិន​កំណត់ : ហែ​សព​ទៅ​កាន់​ឈាបនដ្ឋាន...។