ប្រជា

ដោយWiktionary
Jump to navigation Jump to search

សំ.; បា. ( ន. ) (បជា) ពពួក​សត្វ, ពពួក​ជន ។ ប្រជាករ ឬ ប្រជាជន (--ជន់) ពួក​ជន​ចំណុះ​ប្រទេស ។ ប្រជាជាតិ ជាតិ​នៃ​មនុស្ស​ដែល​មាន​វង្ស​ត្រកូល​និង​ភាសា​ជាមួយ​គ្នា ។ ប្រជាធិបតី (ប៉ៈដី) អធិបតី​របស់​ប្រជា (ព្រះ​រាជា) ។ ប្រជាធិបតេយ្យ (--ប៉ៈតៃ) ភាព​នៃ​ប្រទេស​ដែល​មាន​ប្រជា​រាស្ត្រ​ជា​អធិបតី គឺ​ប្រទេស​ឬ​រដ្ឋបាល​ដែល​មាន​ប្រជាជន​ជា​ធំ ក្នុង​ការ​រើស​តំណាង​របស់​ខ្លួន ឲ្យ​ជា​អ្នក​សម្រេច​កិច្ចការ​ក្នុង​ប្រទេស,...។ ប្រជានិករ ពួក​ប្រជា​រាស្ត្រ, ពួក​មនុស្ស ។ ប្រជា​ពលរដ្ឋ ពលរដ្ឋ​គឺ​ប្រជាជន ឬ​ប្រជាជន​ដែល​ជា​ពលរដ្ឋ ។ ប្រជា​ភិថុតិ (--ភិថុត) ការ​បញ្ជោរ​ឬ​ការ​បញ្ចើច​លើក​ជើង​ប្រជា​រាស្ត្រ ។ ប្រជាភិបាល អ្នក​គ្រប់​គ្រង​រក្សា​ប្រជាជន (ព្រះ​រាជា) ។ ប្រជាភិវឌ្ឍន៍ ការ​លូត​លាស់​ដុះដាល​របស់​ប្រជា​រាស្ត្រ; ការ​បណ្ដុះបណ្ដាល​មនុស្ស, សត្វ ត្រង់​តំបន់​ដែល​មិន​ធ្លាប់​មាន​ក្នុង​កាល​មុន​ឲ្យ​កើត​មាន​ឡើង, ឲ្យ​បាន​រីក​ចម្រើន​ឡើង​ជា​លំដាប់ ។ ប្រជាមតិ (--មៈតិ) មតិ​ឬ​យោបល់​ប្រជារាស្ត្រ ។ ប្រជាមានិត គុ. ដែល​ប្រជាជន​ចូល​ចិត្ត​ស្រឡាញ់​រាប់អាន; ដែល​ទាក់​ទង​ដល់​ប្រជា​រាស្ត្រ, ដែល​មាន​ផល​ប្រយោជន៍​ដល់​បណ្ដា​ជន​ទួទៅ : រដ្ឋាភិបាល​ប្រជាមានិត ។ ប្រជា​រាស្ត្រ ឬ រាស្ត្រ​ប្រជា ពួក​ជន​ចំណុះ​ដែន ។ល។