ប្រមោទ

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

ប្រៈម៉ោទៈ; --ទ្យៈ ប្រម៉ោត សំ.; បា. ( ន. ) (បមោទ) សេចក្ដី​រីករាយ, អំណរ​យ៉ាង​ទន់ ឬ​សេចក្ដី​ពេញ​ចិត្ត​ខ្លាំង (ប្រមោទ្យ ប្រើ​ជា គុ. ក៏​បាន : ចិត្ត​ប្រមោទ្យ) ។ វេវ. បាមោជ្ជ ។ ប្រមោទ្យ