ផាប៉ា

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

ស. ( ន. ) សំពត់​ដែល​ទាយក​យក​ទៅ​ពាក់​នៅ​ព្រៃ ដោយ​មាន​សំបុត្រ​ប្រាប់​សេចក្ដី​បិទ​នៅ​នោះ ឬ​ដោយ​មាន​សញ្ញា​ណាមួយ ឲ្យ​ភិក្ខុ​សង្ឃ​ដឹង​ថា សំពត់​នោះ​ទុក​ដូច​ជា​សំពត់​បង្សុកូល​ឲ្យ​ភិក្ខុ​សង្ឃ​អង្គ​ណា​ដែល​ប្រទះ​ឃើញ និមន្ត​ទស់​យក​ចុះ (របៀប​ដើម​គេ​ចំពោះ​សង្ឃ ជា​សង្ឃគតាទក្ខិណា​ទាន ពុំមែន​បាដិបុគ្គលិក​ទាន​ទេ, លុះ​ចំណេរ​កាល​ត​ៗ​មក ក៏​ក្លាយ​ជា​បាដិបុគ្គលិក​ទាន​ទៅ​ខ្លះ​ព្រោះ​មក​ពី​ទាយក​ភ័ន្ត​ច្រឡំ) ។