ផ្កា

ដោយWiktionary

( ន. ) ចំណែក​អវយវៈ​នៃ​រុក្ខជាតិ, តិណជាតិ​ជាដើម​ដែល​ចេញ​ពី​មែក, ពី​ធាង, ពី​ក្នុង​ចន្លោះ​ត្រួយ, ពី​សន្លឹក ឬ​ចេញ​ផ្ទាល់​ពី​ដើម សម្រាប់​ក្លាយ​កើត​ជា​ផ្លែ ឬ​មិន​កើត​ជា​ផ្លែ​ក៏​មាន ។ រូប​សណ្ឋាន​ជា​ផ្កា​នៅ​ផ្ទៃ​សំពត់​ជាដើម : សំពត់​ផ្កា, ព្រែ​ផ្កា ។ ព. ប្រ. រដូវ​របស់​ស្ត្រី : ស្រ្តី​មាន​ផ្កា ។ ឈ្មោះ​បុណ្យ​មួយ​យ៉ាង​ដែល​ទាយក​ហែ​ផ្កា​ទៅ​បូជា​ព្រះ​ពុទ្ធ​រូប ព្រម​ទាំង​ទេយ្យទាន​យក​ទៅ​ប្រគេន​ព្រះ​សង្ឃ​ផង : បុណ្យ​ផ្កា, ហែ​ផ្កា (ធ្វើ​តាម​ទំនៀម​ប្រទេស) ។

( កិ. ) ចេញ​ផ្កា, បញ្ចេញ​ផ្កា, មាន​ផ្កា : ដូង​ផ្កា, ឈើ​ផ្កា ។ កិ. បែប​នេះ​ហៅ នាម​កិរិយា ។