ផ្លូវ

ដោយWiktionary

( ន. ) គន្លង​សម្រាប់​ដើរ, សម្រាប់​ទៅ​មក; ចន្លោះ; លំអាន, តម្រាយ; លំនាំ; ហេតុ; វិធី ។ល។ ពាក្យ​នេះ​មាន​ឈ្មោះ​និង​ន័យ​ច្រើន​យ៉ាង​ណាស់, ដូច​ជា : ផ្លូវ​គោក ផ្លូវ​លើ​គោក ។ ផ្លូវ​ឆ្ការ ផ្លូវ​ដែល​គេ​គ្រាន់​តែ​ឆ្ការ​ព្រៃ​ចេញ​ឲ្យ​ទៅ​មក​បាន​ដោយ​ស្រួល ។ ផ្លូវ​ជើង ផ្លូវ​តូច​ដែល​ដើរ​ទន្ទឹម​គ្នា​មិន​កើត ។ ផ្លូវ​ត្រឡែងកែង ផ្លូវ​ដែល​បែក​ខ្វែង​ជា​បី​ឬ​ជា​បួន ។ ផ្លូវ​ទឹក ផ្លូវ​នាវា​ឬ​ក្បូន ។ ផ្លូវ​ធ្លា ផ្លូវ​សម្រាប់​រទេះ​គោ​ឬ​រទេះ​ក្របី ។ ផ្លូវ​បត់ ផ្លូវ​តែ​មួយ​ដែល​បត់​កេលកុង ។ ផ្លូវ​បែក ឬ ផ្លូវ​បំបែក ផ្លូវ​ដែល​បែក​ចេញ​ជា​បី​ឬ​ជា​បួន ។ ផ្លូវ​ហ្លួង ផ្លូវ​សម្រាប់​ព្រះ​រាជា​ស្ដេច​ចេញ​ចូល ឬ​ផ្លូវ​ធំ​សម្រាប់​ហ្លួង​ស្ដេច​ចេញ​ពី​ក្នុង​ព្រះ​បរម​រាជ​វាំង​ទៅ​កាន់​ទី​ក្រៅ​ក្រុង (ច្រើន​ប្រើ​តែ​ពី​ក្នុង​បុរាណ​សម័យ) ។ល។ ផ្លូវ​ខុស, ផ្លូវ​ត្រូវ ដំណើរ​ឬ​អំពើ​ខុស, ត្រូវ ។ ផ្លូវ​ឆ្វេង, ផ្លូវ​ស្ដាំ ផ្លូវ​ខាង​ឆ្វេង, ខាង​ស្ដាំ; ព. ប្រ. ផ្លូវ​ខុស, ផ្លូវ​ត្រូវ ។ ផ្លូវ​ជំនួញ ផ្លូវ​ដែល​នាំ​ជំនួញ​ទៅ​មក ឬ​មុខ​ការ​របរ​ខាង​ជួញ ។ ផ្លូវ​សួគ៌, ផ្លូវ​នរក កុសល, អកុសល ដែល​នាំ​សត្វ​ឲ្យ​ទៅ​កើត​ក្នុង​ឋាន​សួគ៌, ក្នុង​នរក ។ ផ្លូវ​បុណ្យ, ផ្លូវ​បាប, បុណ្យ, បាប​ ដែល​ទុក​ដូច​ផ្លូវ​នៃ​សេចក្ដី​សុខ, ទុក្ខ, ឬ​ល្អ, អាក្រក់ ។ ផ្លូវ​ស្លាប់, ផ្លូវ​រស់ ហេតុ​ឬ​ដំណើរ​ដែល​នាំ​ឲ្យ​ស្លាប់, ឲ្យ​រស់ ។ ផ្លូវ​សេចក្ដី ដំណើរ​សេចក្ដី ។ល។