ពៅ

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

( គុ. ) ដែល​ជា​ប្អូន​គេ​បំផុត​ឬ​ក្រោយ​គេ​បំផុត : កូន​ពៅ, ប្អូន​ពៅ, សិស្ស​ពៅ ។

( ន. ) ឈើ​ស្រស់​ឬ​ឫស្សី​ស្រស់​បី​កំណាត់​ដែល​គេ​សម្រួច​បោះ​ភ្ជាប់​នឹង​ដី ធ្វើ​ជា​ចង្ក្រាន​បណ្ដោះអាសន្ន ប្រើ​ការ​ដាំ​ស្ល, សម្រាប់​អ្នក​ដំណើរ : បោះ​ពៅ​ដាំ​ស្ល ។ ចម្រឹង​ដែក​ខ្លី​ៗ បី​ឬ​បួន​កំណាត់ ទោះ​រាយ​ក្ដី ភ្ជាប់​គល់​នឹង​កង​ដែក​រង្វង់​មូល​ក្ដី ដែល​សម្រាប់​បោះ​ប្រើ​ការ​ដាំ​ស្ល​ ក៏​ហៅ ពៅ ដែរ, ច្រើន​ហៅ​ថា ពៅ​ដែក ។