ព្រាហ្មណ៍

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

ព្រាម មើល​ពាក្យ ព្រាម ។

សំ. បា. ( ន. ) (ព្រាហ្មណ) មនុស្ស​ដែល​កំណត់​តាម​លទ្ធិ​បុរាណ​ពី​ព្រេង​នាយ​ ថា​មាន​ពូជ​ដើម​កើត​អំពី​ព្រះ​ឱស្ឋ​ព្រហ្ម (ម. ព. ពាហុជៈ និង វណ្ណៈ ទៀត​ផង) : ពួក​ព្រាហ្មណ៍, ជាតិ​ព្រាហ្មណ៍, ពូជ​ព្រាហ្មណ៍; បើ​ស្រ្តី​ជា ព្រាហ្មណី ។ ក្នុង​កម្ពុជ​ប្រទេស កំណត់​យក​ពួក​បារគូ​បុរោហិត​ហៅ​ថា ព្រាហ្មណ៍ (ម. ព. បារគូ និង បុរោហិត ផង) ។ខាង​លិទ្ធ​ពុទ្ធ​សាសនា ហៅ​ព្រះ​អរហន្ត​ថា ព្រាហ្មណ៍ សំដៅ​សេចក្ដី​ថា អ្នក​បន្សាត់​បាប​ឬ​កម្ចាត់​កិលេស​អស់​ហើយ ព្រោះ​ព្រះ​អរហន្ត​លោក​កម្ចាត់​កិលេស​ជ្រះ​ស្រឡះ​អស់​ដោយ​អរហន្ត​មគ្គ​ហើយ; ហៅ​ថា ខីណាសវ​ព្រាហ្មណ៍ ក៏​បាន ។ ព្រាហ្មណ​ពន្ធុ (ព្រាហ្មៈណៈព័ន-ធុ) ពូជ​ព្រាហ្មណ៍, ឬ​ដែល​មាន​ពូជ​ជា​ព្រាហ្មណ៍ ។ ព្រាហ្មណ៍​ព្រឹទ្ធ គឺ​ព្រាហ្មណ៍​ចាស់; ច្រើន​និយាយ​ថា ព្រាហ្មណ៍​ព្រឹទ្ធ​បណ្ឌិត​កវី ។ ព្រាហ្មណ​មហា​សាល (ព្រាហ្មៈណៈមៈហា--) ព្រាហ្មណ៍​ដែល​មាន​ទ្រព្យ​ទុក​នៅ​ស្ងៀម​ច្រើន​ដល់ ៨០ កោដិ ។ល។