ព្រៃ

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

និរុត្តិសាស្ត្រ[កែប្រែ]

មកពីពាក្យ ខ្មែរបុរាណ វ្រៃ

នាម[កែប្រែ]

  1. ( ន. ) ប្រទេស​ឬ​ទី​ដី​ដែល​មាន​រុក្ខ​ជាតិ, លតា​ជាតិ, តិណ​ជាតិ ដុះ​ដេរដាស ទ្រុបទ្រុល : ព្រៃ​តូច, ព្រៃ​ធំ ។ ព្រៃ​រនាម ព្រៃ​ក្នុង​បឹង​ឬ​ក្នុង​ទី​ដែល​មាន​ទឹក​លិច​ត្រាំ​នៅ​យូរ ។ ព្រៃ​របោះ ព្រៃ​ដែល​មាន​ដើម​ឈើ​របោះ​ៗ ។ ព្រៃ​រំលោង ព្រៃ​ស្រោង​ក្នុង​ទំនាប ។ ព្រៃ​ស្រោង ព្រៃ​ក្នុង​ទី​ខ្ពស់​ដែល​មាន​ដើម​ឈើ​ខ្ពស់​ស្រោង​ៗ ។ ព្រៃ​ហ័ត​ព្រៃ​ហោង ព្រៃ​ធំ​ដែល​ឆ្ងាយ​ដាច់​ស្រយាល​អំពី​ស្រុក​ភូមិ គួរ​ស្ញើប​គួរ​ស្បើម ព្រោះ​តែង​មាន​សត្រូវ​ចាំ​បៀតបៀន ។ល។ (ម. ព. ជាំ, ញៀត​ស្បាត, ផ្សៃ ផង) ។
  2. (ខ្មែរវិទ្យា) Prey សម្គាល់ជនដែលរស់ក្នុងស្រុកព្រៃ។ នៅក្នុងសិលាចារឹកខ្មែរពាក្យ "រួជាវ្រៃ" សម្គាល់អ្នកមានសេរីភាពដែលរួចផុតពីភាពជាខ្ញុំគេ។ ឧ.... នាងបែន មានចិត្រកាត្អំម្លាសាទ្ធ៍ាមោកលែង (ខ្ញុំ) ឱ្យរ័្វចជាព្រៃប្រាម្បិទិសឥតប្បីចឹរពោលលេ្យ (សិលចារឹកនគរវត្ត កម្ពុជសុរិយា ខ្សែ៤ ៥ និង ៦ រួមគ្នា ភ្នំពេញ គ.ស. ១៩៣៩ ទំព័រ១៨)។ ឧ. នាងហិមមានចិត្រថ្លា សាទ្ធ៍ាប្រោសអាសឹងនៅជាព្រៃស្រលះអ្យតពោលចិរលេ្យ។ (សិលាចារឹកនគរវត្ត កម្ពុជសុរិយា ខ្សែ៤ ៥ និង ៦ រួមគ្នា ភ្នំពេញ គ.ស. ១៩៣៩ ទំព័រ២៩)។
  3. ( គុ. ) ដែល​កើត, ដែល​មាន​នៅ​ក្នុង​ព្រៃ : សត្វ​ព្រៃ, ក្របី​ព្រៃ, គោ​ព្រៃ, ឆ្កែ​ព្រៃ, មាន់​ព្រៃ...; មនុស្ស​ព្រៃ...។ ព. ប្រ. ព្រៃ​ៗ ដែល​មាន​បែប​បទ​ឬ​សណ្ដាប់​ធ្នាប់​ឆ្គង​ៗ, ឆ្វេង​ៗ : ឫក​ព្រៃ​ៗ, សម្ដី​ព្រៃ​ៗ, និយាយ​ព្រៃ​ៗ ។ នាំ​ឲ្យ​ព្រៃ​គំនិត នាំ​ឲ្យ​ទើស​គំនិត, ឲ្យ​ចង្អៀត​គំនិត ។ល។ Prey