ភូធន

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

--ធន់ សំ. បា. ( ន. ) អ្នក​ដែល​មាន​ផែន​ដី​ជា​ទ្រព្យ​ឬ​មាន​ទ្រព្យ​ពេញ​ទាំង​ផែន​ដី (ព្រះ​រាជា) : ព្រះ​ភូធន (ព. កា.) : ព្រះ​បាទ​សម្ដេច​ព្រះ​ភូធន ស្ដេច​ទ្រង់​និពន្ធ​កាព្យ​នានា ទូន្មាន​ប្រដៅ​រាស្ត្រ​ប្រជា គឺ​អង្គ​ក្សត្រា​ព្រះ​ហរិ​រក្ស ។