មក្ខជន

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

មាក់-ខៈជន់ បា. ( ន. ) (មក្ខ + ជន) ជន​អ្នក​លុប​គុណ​គេ, មនុស្ស​រមិល​គុណ : មក្ខ​ជន​ទោះ​ប្រុស​ក្ដី ស្រី​ក្ដី ច្រើន​តែ​មាន​គំនិត​ខ្លី​ៗ​កំបុត​កំបុញ ទោស​រមិល​គុណ ច្រើន​តែ​រុញ​ច្រាន​ទម្លាក់​ទៅ​ក្នុង​សេចក្ដី​ទុក្ខ​វិនាស ។ (ព. កា.) : មក្ខ​ជន​ទោះ​នៅ​ក្នុង​ទី​ណា​ច្រើន​តែ​ទេព្តា​បរា​មុខ ឲ្យ​ជន​នោះ​បាន​សេចក្ដី​ទុក្ខ​ពុំ​សុខ​ព្រោះ​ខ្លួន​រមិល​គុណ ។ ម. ព. រមិល​គុណ ទៀត​ផង ។