មហយ្យកោ

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

មៈហៃយៈ កោ បា.; សំ. ( ន. ) (មហន្ត > មហ “ធំ” + អយ្យក “ជីតា, តា”; មហត៑ + អាយ៌ក) ជីតា​ទួត; (រ. ស.) : ព្រះ​មហយ្យកោ ឬ សម្ដេច​ព្រះ​មហយ្យកោ; បើ​ស្ត្រី​ជា មហយ្យកា, តែ​ខ្មែរ​ច្រើន​ប្រើ​ជា មហយ្យិកា “ជីដូន​ទួត”; (រ. ស.) : ព្រះ​មហយ្យកា ឬ ព្រះ​មហយ្យិកា (ប្រើ​ជាទី​សម្ដេច​ក៏​មាន) ។