មហិច្ឆតា

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

មៈហិច-ឆៈ តា បា. ( ន. ) (មហា + ឥច្ឆតា) សេចក្ដី​ប្រាថ្នា​ធំ, ការ​ចង់​បាន​ច្រើន, សេចក្ដី​លោភលន់ : មហិច្ឆតា ជា​ធម្ម​ជាតិ​នាំ​ឲ្យ​មាន​ការ​ច្រណែន​ឈ្នានីស​ចំពោះ​គ្នីគ្នា ។ ព. ផ្ទ. អប្បិច្ឆតា ។