មហោសថ

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

មៈហោសៈ ថៈ ឬ​ក៏ ត. ទ. ស្រ. --សុត បា.; សំ. ( ន. ) (< មហា + ឱសថ ឬ--ធ; ម ហៅ ឞធ < មហា + ឪឞធ) ឱសថ​ដ៏​ប្រសើរ, ថ្នាំ​រម្ងាប់​រោគ​យ៉ាង​ពូកែ ។ នាម​ព្រះ​ពោធិ​សត្វ​ក្នុង​មហោសថ​ជាតក​ឬ​ឧម្មង្គ​ជាតក; តែ​ច្រើន​ហៅ​ថា ព្រះ​មហោសថ៍ ឬ មហោសថ​បណ្ឌិត (ក្នុង​សម័យ​សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ​ច្រើន​សរសេរ​ មហោសធ, មហោសធ​ជាតក, មហោសធ​បណ្ឌិត) ។ បាន​ជា​មាតា​ឲ្យ​នាម​ថា មហោសថ ឬ មហោសធ ដូច្នេះ ពីព្រោះ​ទារក​នេះ​គ្រាន់​តែ​ប្រសូត​មក​ភ្លាម​ក៏​ជម្រាប​មាតា​ភ្លាម​ថា “ម៉ែ, ក្នុង​ដៃ​ដែល​ក្ដាប់​នេះ​គឺ​ជា​ឱសថ...”; ឱសថ​ជា​គុលិការ​នេះ​ពូកែ​ស័ក្តិសិទ្ធ​ អាច​ញ៉ាំង​សេដ្ឋី​ជា​បិតា​ដែល​មាន​រោគ​ឈឺ​ចាប់​ក្នុង​ក្បាល​យូរ​ឆ្នាំ​ហើយ ឲ្យ​សះ​ជា​បាន ។ល។ ការងារ​ឬ​ប្រស្នា​ជាដើម ដែល​បិទ​មុខ​កំបាំង​កម្រ​យល់ ក៏​ហៅ​ថា មហោសថ៍ ដូច​ជា ចំណង​មហោសថ៍, ក្បាច់​មហោថ៍, ចំណោទ​មហោសថ៍ ជាដើម (ហៅ​ដោយ​ប្រៀប​ទៅ​នឹង​ប្រាជ្ញា​របស់​មហោសធ​បណ្ឌិត ដែល​ឈ្លាស​វៃក្នុង​ការ​ដោះ​អាថ៌​ប្រស្នា​ដ៏​កំបាំង​នោះ​ឯង) ។ --សធ