យដ្ឋិ

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

យ័ត-ឋិ បា.; សំ. ( ន. ) (យឞ្ដិ) ឈើ​ច្រត់, ដំបង​វែង; ឈើ​សាវ គឺ​លំពង់​ឈើ​ស្រលួត​តូច​ៗ វែង​ៗ ។ ឈ្មោះ​ឈើ​រង្វាស់​បុរាណ​ប្រវែង ៧ ហត្ថ (ប្រហែល ៣​ ម៉ែត្រ​កន្លះ) : ទទឹង​ផ្លូវ​ទំហំ​មួយ​យដ្ឋិ ។ មើល​ក្នុង​ពាក្យ លិក្ខា ឬ លិក្សា ទៀត​ផង ។