យាម

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

( ន. ) ប្រដាប់​របស់​នង្គ័ល​ដែល​ភ្ជាប់​ផ្នៀង​និង​ដង​មាន​សណ្ឋាន​រៀវ​ខាង​ចុង រាង​កោង​ស្រួច​មក​ខាង​ក្រោយ​សម្រាប់​កាន់​ភ្ជួរ : យាម​នង្គ័ល ។

សំ. បា. ( ន. ) វេលា​ដែល​បែង​ជា​សង្កាត់​ៗ ក្នុង​ថ្ងៃ​មួយ​ៗ, បើ​គិត​ជា​ម៉ោង ក្នុង​មួយ​យាម​មាន​បី​ម៉ោង ឬ​បួន​ម៉ោង, ក្នុង​ថ្ងៃ​មួយ​យប់​មួយ​មាន ៨ យាម ឬ​៦ យាម ត្រូវ​ថា ២៤​ម៉ោង ហៅ​រួម​ថា​មួយ​ថ្ងៃ ។ ក្នុង​សម័យ​បុរាណ ច្រើន​ប្រើ​ហៅ​ថា យាម តែ​ក្នុង​វេលា​យប់​ៗ​មួយ​មាន​បី​យាម​គឺ យាម ទី ១ ហៅ​បឋម​យាម ឬ ប្រថម​យាម, ទី ២ ហៅ មជ្ឈិម​យាម ឬ មធ្យម​យាម, ទី ៣ ហៅ មច្ឆិម​យាម ឬ បស្ចិម​យាម (ក្នុង​យាម​មួយ​ៗ បើ​គិត​ជា​ម៉ោង​មាន ៤ ម៉ោង) ។ យាម​យោគ ដំណើរ​ប្រកប​ផ្សំ​តាម​ពេល​យាម​គឺ​ការ​កំណត់​ពេល​យាម​ថា​មាន​ជោគ​ល្អ​ ឬ ការ​ទាយ​តាម​ពេល​យាម ។ យាម​យោគ​យាត្រា ដំណើរ​ចេញ​ចរ, តាម​យាម​យោគ គឺ​ការ​ពិនិត្យ​មើល​ពេល​តាម​ក្បួន​តម្រា​រួច​ទើប​ចេញ ដើរ ។ ចាប់​យាម សង្កេត​ពេល​យាម​តាម​ក្បួន​តម្រា​ ហើយ​ទាយ​តាម​ក្បួន​ប្រាប់​ពិត​ខ្លះ​ទេ​ខ្លះ ។ល។

ស. ( ន. ) ថង់​សំពត់​មាន​ដៃ​ឬ​យោគ​ស្ពាយ​បាន : ស្ពាយ​យាម ។

( កិ. ) ចាំ​រក្សា​ឬ​ក្រវែល​ឃ្លាំ​មើល ដោយ​ការ​ប្រយ័ត្ន​ក្នុង​ពេល​មាន​កំណត់ : យាម​ឃ្លាំង, យាម​ផ្លូវ, យាម​គុក ។ យាម​ល្បាត ល្បាត​ឃ្លាំ​មើល ក្នុង​ពេល​មាន​កំណត់ ។