រត់

ដោយWiktionary

( កិ. ) ស្ទុះ​ដោយ​ល្បឿន : រត់​ខ្នាប, រត់​ខ្មឺត, រត់​លឿន, រត់​សណ្តាប ។ គេច​ភៀស​បំបាត់​ខ្លួន​ពី​ទី​កន្លែង : រត់​ចោល​ស្រុក, គោ​រត់​បាត់, មនុស្ស​ទោស​រត់​រួច​ពី​គុក ។ គេច​វៀះ​ចៀស​ឲ្យ​ផុត​មុខ, ឲ្យ​ផុត​អំណាច : រត់​គយ, រត់​ពន្ធ, រត់​ទ័ព ។ គេច​វៀះ​ដោះ​ខ្លួន​លូន​ត្បុល​ចូល​ពួន​ក្នុង​ព្រៃ : រត់​លូន; (ស្រុក​កើត​រត់​លូន គឺ​ស្រុក​កើត​មាន​ទ័ព​ឬ​កើត​មាន​ចោរ​ប្លន់​ញឹក​ញយ អ្នក​ស្រុក​ភិតភ័យ​រត់​លូន​ចូល​ពួន​ក្នុង​ព្រៃ) ។ល។ ព. ប្រ. ដែល​ប្រព្រឹត្ត​ទៅ​ស្រួល​ឥត​ទើស​ទាក់ : រត់​គន្លង ដែល​មាន​របៀប​គន្លង​ត្រូវ​គ្នា; រត់​ជួរ ដែល​ត្រូវ​ជួរ​គ្នា; រត់​ដៃ​ ដែល​ថ្នឹក​ដៃ, ស្ទាត់​ដៃ ដោយ​រហ័ស; រត់​ផ្នត់ ដែល​ត្រូវ​ផ្នត់​គ្នា​ឥត​ល្អៀង; រត់​មាត់ ដែល​ស្ទាត់​មាត់​ឥត​មាន​ទាក់ : រៀន​ចាំ​រត់​មាត់, ឬ​ដែល​និយាយ​ត្រូវ គ្នា​រាល់​មាត់ : គេ​និយាយ​រត់​មាត់...; រត់​មុន​គេ ដែល​ខំ​ប្រឹង​ធ្វើ​ការ​ឬ​ប្រឹង​រៀន​ប្រឹង​ទន្ទេញ ឲ្យ​បាន​លឿន​ជឿន​ជាង​គេ : ធ្វើ​ការ​រត់​មុខ​គេ; រត់​របត់ ដែល​ត្រូវ​គ្នា​តាម​កម្រិត, តាម​បែប​បទ​ឬ​តាម​សណ្ដាប់​ធ្នាប់​តែ​មួយ; រត់​របប ដែល​មាន​របប​ដូច​គ្នា; រត់​របៀប ដែល​មាន​របៀប​ត្រូវ​គ្នា, ដែល​ចុះ​របៀប​គ្នា; រត់​សាច់​មួយ រលាយ​សាច់​មួយ; រត់​ឡើង​ឬ​រត់​ឡើង​មក​នៅ ឡើង​មក​នៅ​ដោយ​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​ឯង​ឥត​មាន​អ្នក​ណា​ហៅ​រក : ស្រី​រត់​ឡើង ។ល។