រត្ត

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

រ័ត-តៈ បា. សំ. ( គុ. ) (រក្ត) ដែល​ជ្រលក់​ហើយ; ដែល​ផាត់​ព័ណ៌​ហើយ; ក្រហម ។ ដែល​ប្រែ​ថា ក្រហម ច្រើន​ប្រើ​ភ្ជាប់​ពី​ខាង​ដើម​នាម​នាម​ជា​បទ​សមាស, ដូច​ជា : រត្ត​កម្ពល (រ័ត-តៈក័ម-ពល់) សំពត់​កម្ពល​ក្រហម ។ រត្ត​គាវី មេ​គោ​ក្រហម ។ រត្ត​ចន្ទន៍ (រ័ត-តៈច័ន) ចន្ទន៍​ក្រហម ។ រត្ត​បឋវី ដី​ក្រហម ។ រត្ត​រឿង​រង្សី (រ័ត-តៈ--ឬ រ័ត--) រស្មី​ក្រហម​រុងរឿង (ព. កា.) ។ រត្ត​សុវណ្ណ មាស​ក្រហម (មាស​ឆ្អិន; មាស​ឲ្យ​ដី) ។ រត្តុប្បល (រ័ត-តុប-បល់ ឬ ត. ទ. ស្រ. --បុល; <រត្ត+ឧប្បល) ព្រលឹត​ក្រហម; លំ​ចង់​ក្រហម ។ល។ រត្ត ន. ឈាម; រាត្រី; (<រត្តិ“យប់”) : ទីឃ​រត្ត (ទីឃៈរ័ត) រាត្រី​វែង, កាល​មាន​រាត្រី​វែង (កាល​វែង, កាល​អង្វែង) : បាន​សុខ​ក្សេម​ក្សាន្ត អស់​ទីឃ​រត្ត ព្រោះ​ផល​បុណ្យ​គាត់​បាន​កសាង​មក ។ អឌ្ឍ​រត្ត (អ័ត-ឍៈរ័ត) កន្លះ​រាត្រី, ពាក់​អណ្ដាល​យប់ (អធ្រាត្រ) : លុះ​ដល់​ពេល​យាម​អឌ្ឍ​រត្ត ក្នុង​ក្រុង​ស្ងាត់​មាត់​ឈឹង​ជ្រងំ ស្ដេច​ទ្រង់​យាង​ចូល​ទី​បន្ទំ អប់រំ​ព្រះ​ទ័យ​ដោយ​មេត្តា ។