រាប

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search
  1. ( គុ. ) ដែល​មិន​រដិប​រដុប, ដែល​ឥត​ប៉ោង, ឥត​ផត, ឥត​ខ្ពស់​ទាប : ដី​រាប, ផ្លូវ​រាប, ឈើ​មាន​សាច់​រាប ។
  2. ដែល​ពង្រាប​បាន​បទ​ស៊ាំ​ថ្នឹក​ហើយ : គោ​រាប, ក្របី​រាប ។ រាប​ទាប ដែល​មាន​តែ​ទាប​ឥត​ខ្ពស់, ឥត​រដិប​រដុប; ដែល​សុភាព​ទន់​ភ្លន់ : ឫកពា​រាប​ទាប, សម្ដី​រាប​ទាប ។ រាប​ធេង រាប​សព្វ​អន្លើ ។ រាប​ស្មើ ដែល​រាប​ស្មើ​គ្នា​ឥត​មាន​ប្លែក ។ល។
  3. ឃុំនៃស្រុកពារាំង