រែង

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

( កិ. ) ចង​ក្រង​ឲ្យ​កើត​បាន​ជា​របែង : រែង​រនាប, រែង​ព្រួល ។ ចាប់​គ្រលែង​អង្រង់​ឲ្យ​លេច​ជ្រុះ​ចេញ​តាម​ប្រហោង​ច្រែង​ឬ​កាតៅ​ជាដើម : រែង​អង្ករ, រែង​ដី​ខ្សាច់, រែង​ម្សៅ ។

( និ. ជា កិ. នុ. ) រមែង, តែង : រមែង​តែ, តែង​តែ, ធ្លាប់​តែ, ច្រើន​តែ, សឹង​តែ : អ្នក​លក់​រែង​ចង់​បាន​ចំណេញ អ្នក​ទិញ​រែង​តែ​ចង់​បាន​ថោក ។ ច្រើន​ប្រើ​ក្នុង​កាព្យ​ជាង​ពាក្យ​រាយ : ខ្លៅ​រែង​ស្អប់​ប្រាជ្ញ នា​អ្នក​ខ្លួន​ខ្លាច រែង​ធ្វើ​ជា​ហ៊ាន ខ្សត់​ខ្សោយ​ស្មុត​ទ្រុឌ រែង​ធ្វើ​ជា​មាន អ្នក​ឥត​សន្ដាន រែង​មើល​ងាយ​គេ ។ (សាស្រ្ដា​ច្បាប់​រាជ​នេតិ) ។ រែង​តែ