រោម

ដោយWiktionary

( កិ. ) ចោម​ជិត​ជុំ​វិញ : ពួក​ក្មេង​រោម​មើល​មនុស្ស​កំប្លែង ។ ទំ​ជញ្ជក់​រស​ជាតិ, ទំ​ជុំ​ជិត, វារ​ឡើង, ទំ​ហើយ​ហើរ​ៗ​ហើយ​ទំ​ក្រវែល​យាយី​រឿយ​ៗ (ចំពោះ​តែ​សត្វ​ល្អិត​ៗ មាន​ស្រមោច, រុយ ជាដើម) : ស្រមោច​រោម​ស្ករ, ឃ្មុំ​រោម​បង្គង, រុយ​រោម​គំរង់, មមាច​រោម​គោ ។ ចោម​រោម (ម. ព. ចោម) ។

បា. ;សំ. ( ន. ) (រោម ឬ លោម; រោមន៑ ឬ លោមន៑) អាការៈ​ជា​សរសៃ​ល្អិត​ៗ​ដុះ​នា​រាង​កាយ​មនុស្ស​ដោយ​អន្លើ​ៗ ឬ​ដុះ​នា​សព៌ាង្គ​កាយ​សត្វ​តិរច្ឆាន​ចំពួក​ខ្លះ​មាន​គោ​ក្របី​ជាដើម : រោម​ចិញ្ចើម, រោម​ភ្នែក, រោម​ក្លៀក, រោម​ដើម​ទ្រូង, រោម​ដៃ, រោម​ជើង; រោម​គោ, រោម​ក្របី, រោម​ចៀម។ រោម​កូប (រោមៈកូប) រណ្ដៅ​រោម។ រោម​ម័យ (រោមៈ--) ដែល​ធ្វើ​ដោយ​រោម​សត្វ (មាន​រោម​ចៀម​ជាដើម) : សំពត់​រោម​ម័យ។ រោម​រាជី (រោមៈ--) ឬ រោម​មាលី, រោមាវលី ជួរ​ឬ​របៀប​រោម។ រោម​ហំសជាត (រោមៈហ័ងសៈ--) ដែល​ព្រឺ​រោម; អ្នក​ដែល​ព្រឺ​រោម។ រោម​ហំសនាការ (រោមៈហ័ងសៈន៉ា កា) អាការ​ព្រឺ​រោម, អាការ​ឡើង​រោម​ច្រាង (ឡើង​សម្បុរ​គីង្គក់) ។ល។