ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

ព្យញ្ជនៈ​ទី ២៨ តាម​លំដាប់​ពួក​ព្យញ្ជនៈ​ទាំង​៣៣​តួ, ជា​ព្យញ្ជនៈ​ទី​៣​ក្នុង​សេស​វគ្គ​ឬ​អវគ្គ, ជា​ទន្តជៈ មាន​សំឡេង​កើត​ត្រង់​ប្រទល់​ធ្មេញ ។ សម្រាប់​ភាសា​ខ្មែរ​មាន​សំឡេង ២ យ៉ាង​គឺ ល និង ល៉, ល ជា​ឃោសៈ, ល៉ ជា​អឃោសៈ; សំ. បា. អ. ថ. លៈ ឬ ល៉ៈ ។

( កិ. ) ល្បង, លង : ល​ឲ្យ​ដឹង; កុំ​អាល ចាំ​ល​មើល​សិន ! ។ ជន្ល​ល្បង​មើល : ល​កាប់ ។ ល​លើ​កាប់​ក្រោម កិ. វិ. ឬ គុ. (ព. ប្រ.) ដែល​និយាយ​លូក​ល​រាវ​រក​ផ្លូវ រក​ទំនង ហាក់​ដូច​គេ​លើក​គ្រឿង​សស្រ្តា​ជន្ល​ខាង​លើ​ឲ្យ​ភ័ន្ត​ហើយ​លូក​កាប់​ខាង​ក្រោម : និយាយ​ល​លើ​កាប់​ក្រោម; សម្ដី-- ។ ល​លេង ល្បង​លេង, ជន្ល​លេង : និយាយ​ល​លេង; សម្ដី- ។ លលែង​ៗ ល​ហើយ​លែង​ៗ​ហើយ​ល​រឿយ​ៗ ។ល។ ព. ទ. បុ. យក​ក​ទៅ​ល​អន្ទាក់ ហុច​ទំនង​ឲ្យ​ជាប់​កុន​ជាប់​ដំណើរ... ។