លោត

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

( កិ. ) ស្ទុះ​ឡើង​លើ​ផុត​ពី​ទី​ប្រក្រតី : លោត​តន្រ្តំ ។ ស្ទុះ​ផ្លោះ​រំលង : លោត​រំលង​ប្រឡាយ; ស្វា​លោត​ពី​ដើម​អម្ពិល​ទៅ​ដើម​ស្វាយ ។ បោល​ផ្នាល​ៗ : បរ​គោ​បំបោល​ឲ្យ​លោត​ពេញ​កម្លាំង ។ ដាល​ខ្លាំង : គ្រុន​ក្តៅ​ជីពចរ​លោត​ខ្លាំង ។ គុ. (ព. ប្រ.) ដែល​ស្ទុះ​ខ្ពស់​ជាង​គេ; ដែល​មាន​ទ្រព្យ​ច្រើន​ជាង​គេ ឬ​ដែល​គ្រាន់​បើ​ជាង​គេ : បណ្តា​កូន ៥ នាក់ បាន​តែ​ម្នាក់​លោត​ជាង​គេ ។ល។ លោត​កញ្ឆាត់ លោត​វាយ​កញ្ឆាត់​ គឺ​លោត​វាយ​កែង​ផ្ទប់​នឹង​កំប៉េះ​គូទ ។ លោត​កព្ឆោង បោល​លោត​ពី​ចិត្ត​ឯង​ដោយ​អំណាច​សេចក្ដី​ក្លា​សប្បាយ​ខ្លាំង : គោ​ក្លា​លោត​កព្ផោង ។ ព. ប្រ. ខឹង​ច្រឡោត​ខ្លាំង ឬ​អរ​ខ្លាំង បញ្ចេញ លំនាំ​ស្ទុះ​លោត​ទាំង​បង្គុយ​ឬ​ទាំង​ជំហរ : ខឹង​ច្រឡោត​លោត​កព្ឆោង; អរ​លោត​កព្ឆោង ។ លោត​ឆ្តោ​លោត​ក្រមាល់ លោត​ច្រឡោត​ទាំង​ស្រុង​ទាំង​ក្រមាល់ : ខឹង​លោត​ឆ្តោ​លោត​ក្រមាល់ ។ល។