វាយ

ដោយWiktionary

ព. សា. ( កិ. ) (វ៉ៃ) ប្រហារ​ដោយ​បហរណ​វត្ថុ​ឥត​មុខ​មុត មាន​រំពាត់, ដំបង​ជាដើម : វាយ​ដោយ​រំពាត់, វាយ​មួយ​ដំបង ។ សំពង​ឲ្យ​មុត​លិច​ចុះ : វាយ​ដែក​គោល ។ សំពង​បញ្ចូល​ឲ្យ​ណែន​តឹង : វាយ​រនុក​ក្រោល ។ ទួង, គោះ ឬ​ដំ​ឲ្យ​លាន់​ឮ​សូរ​សព្ទ : វាយ​ស្គរ​ធំ, វាយ​រគាំង, វាយ​គង ។ យក​សេចក្ដី​ឬ​លម្អិត​សេចក្តី​ឲ្យ​ជាក់​ប្រាកដ : វាយ​សេចក្ដី​មិន​បែក ។ ត​ថ្លៃ : វាយ​ថ្លៃ​ទំនិញ ។ ច្បាំង​គ្នា, ច្បាំង​ដណ្ដើម​យក​ស្រុក : វាយ​កង​ទ័ព​បច្ចា​មិត្ត, វាយ​យក​ស្រុក ។ វាយ​ដំ វាយ​សំពង​ថែម​ហើយ​ថែម​ទៀត ។ វាយ​ដំ​ច្រំ​ធាក់ វាយ​សំពង​រឿយ​ៗ ទាំង​ធាក់​តន្រ្តំ​ផ្ទួន​ៗ​ផង ។ ព. ប្រ. វាយ​កន្ទុយ​ភ្នែក ញាក់​ចុង​ភ្នែក​ឲ្យ​សញ្ញា​គ្នា ។ វាយ​ចុង​សម្តី បញ្ចេញ​ចុង​សម្តី​មាន​សេចក្ដី​ប្លែក គួរ​ឲ្យ​សង្ស័យ ។ល។ ព. ទ. បុ. វាយ​ទឹក​កម្ចាយ​ត្រី កំចោក​រោក​កម្ចាត់​កម្ចាយ​ឲ្យ​បែក​ខ្ញែក​ឬ​ឲ្យ​បែក​កន្ធែក​ចេញ​ពី​គ្នា ។ វាយ​ពាង​ព្រហក់​បំបែក ឬ វាយ​បំបែក​ពាង​ព្រហក់​របស់​ឯង កម្ចាយ​សេច​ក្ដី​កំបាំង​ក្នុង​ផ្ទះ ឬ ក្នុង​ក្រុម​របស់​ខ្លួន​ឲ្យ​លេច​ឮ​ខ្ចរខ្ចាយ​ស្អុយ​កេរ្តិ៍​ឈ្មោះ​សាយ​សុស ។

( ន. ) ឈ្មោះ​ឈើ​មួយ​ប្រភេទ ដើម​សាច់​ជ្រាក​សម្បុរ​លាយ-ស​លាយ​ក្រហម​ខណ្ឌ​ជា​សង្កាត់​ៗ, ផ្លែ​តូច​ៗ វេលា​ទុំ​ឡើង​សម្បុរ​ក្រហម ប្រើ​ជា​អាហារ​បាន ។