សន្មត

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

សន់-ន៉្មត់ សំ. បា. ( កិ. ) (សម្មត) ប្តេជ្ញា; សន្យា; អនុម័ត; យល់​ព្រម​ជា​មួយ, ព្រម​តាម; តាំង, តាំង​ឲ្យ​ជា...; កំណត់, កំណត់​ជា...; ទុក​ដាក់​ជា ..., ទុក​ដាក់​ឲ្យ​ជា ...; បញ្ញត្ត​ឲ្យ​ដឹង : សន្មត​គ្នា ប្តេជ្ញា​គ្នា, សន្យា​គ្នា ។ សន្មត​គត់​ដា​គ្នា ប្តេជ្ញា​គ្នា​ឬ​សន្យា​គ្នា​យ៉ាង​ម៉ឺងម៉ាត់ ។ សន្មត​នាម តាំង​ឈ្មោះ, ឲ្យ​ឈ្មោះ ។ សន្មត​មនុស្ស​ម្នាក់​ឲ្យ​ជា​យក្ស ទុក​ដាក់​មនុស្ស​ម្នាក់​ឲ្យ​ធ្វើ​ជា​យក្ស ។ល។ ប្រើ​ជា គុ. ក៏​បាន : ពាក្យ​សន្មត។ សម្មត