សា

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

( កិ. ) មូរ​ឡើង​វិញ : សា​កន្ទេល ។ កើប​ឡើង​វិញ : សា​ស្រូវ ។ ត្រឡប់​វិញ : សា​មក​វិញ, ដើរ​សា​ចុះ​សា​ឡើង ។ រើ​ឈឺ​ឡើង​វិញ : សា​ឈឺ​ឡើង​វិញ ។ និយាយ​ថ្លែង​ពី​ទុក្ខ​ឬ​ថ្លែង​ពី​ទុក្ខ​ទោស​ដែល​កន្លង​ហួស​ទៅ​ហើយ, មាន​ដំណើរ​គួរ​ឲ្យ​រង្កៀស​ចិត្ត, ដើម្បី​អ្នក​ស្ដាប់​ដឹង​ច្បាស់; និយាយ​សើ​រើ​ពី​ទុក្ខ​ឬ​ទោស​របស់​ខ្លួន : និយាយ​សា​ទុក្ខ, សា​ទុក្ខ​សា​ទោស (ម. ព. សារទុក្ខ ក្នុង​ពាក្យ សារ ១ ន. ផង) ។ និយាយ​ជា​ថ្មី​ទៀត​ឬ​និយាយ​សើ​រើ​ថែម​ទៀត : សា​និយាយ​ម្ដង​ទៀត ។ រើ​ធ្វើ​ជា​ថ្មី​ទៀត : សា​ធ្វើ​ជា​ថ្មី ។ ន. ដំណើរ​ត្រឡប់​ទៅ​មក​ឬ​ចុះ​ឡើង; ដង, គ្រា, ត្រឡប់; បក : ដើរ​មួយ​សា, មួយ​សា​ពីរ​សា ។

( ន. ) ស្រូវ​ឬ​ដំណាំ​ពួក​ខ្លះ ដែល​ដុះ​លូត​លាស់​ត​ពី​គល់​ចាស់​ឬ​ពី​ជញ្រ្ជាំង​ស្រស់ : សា​ស្រូវ, សា​ឪឡឹក ។ ប្រើ​ដូច​ជា គុ. ក៏​បាន : ស្រូវ​សា, ឪឡឹក​សា ។ ឈ្មោះ​ជំងឺ​ខ្យល់​ពួក​មួយ ចាប់​សត្វ​ចតុប្បាទ​មាន​គោ​ក្របី​ជាដើម : ជំងឺ​សា, សា​ថាប់ ។ ឈ្មោះ​ម្ហូប​មួយ​ប្រភេទ ជា​គូ​គ្នា​នឹង​ភ្ងា : សា​ត្រី​ក្អែក ។ ក្រពះ​មូត្រ​សត្វ​ពួក​ខ្លះ មាន​សំពោច, ឆ្លក​ជាដើម : សា​សំពោច ។ បែក​សា បែក​ក្រពះ​មូត្រ ។ ព. ប្រ. និយាយ​បែក​សា ឬ បែក​សា​យាមោ និយាយ​បែក​ពី​នេះ​ហើយ​ពី​នោះ​ទៀត ល្ហល្ហាច​ស្ទើរ​រក​ទី​ចប់​គ្មាន (ម. ព. បែក ផង) ។ ឈ្លោះ​បែក​សា ឈ្លោះ​ប្រកែក​ជជែក​បូរបាច់​ឮ​ខ្លាំង​ៗ​ដណ្ដើម​យក​ផ្លូវ​ត្រូវ​តែ​រៀង​ខ្លួន ។ បែក​ការ​ខ្ចរខ្ចាយ​សាយ​សុស : ដំណើរ​នុ៎ះ​វា​បែក​សា​ខូច​អស់​ទៅ​ហើយ !