សិស្ស

ដោយWiktionary
Jump to navigation Jump to search

សឹស បា.; សំ. ( ន. ) (ឝិឞ្យ) អ្នក​រៀន​ចំណេះ​ពី​គ្រូ, អ្នក​ដែល​គ្រូ​ត្រូវ​បង្ហាត់​បង្រៀន​ឬ​ត្រូវ​ប្រៀន​ប្រដៅ ។ សិស្ស​គណ (--គន់) គណៈ​សិស្ស, ពួក​សិស្ស ។ សិស្ស​បំបួស សិស្ស​ដែល​ឧបជ្ឈាយ៍​ឬ​អាចារ្យ​បំបួស​ជា​សាមណេរ ។ សិស្ស​របួស សិស្ស​របស់​ពេទ្យ​ហ្ម, សិស្ស​ថ្នាំ​សង្កូវ ។ សិស្ស​វត្ត សិស្ស​ដែល​នៅ​រៀន​ក្នុង​វត្ត ។ សិស្ស​សាលា សិស្ស​ដែល​រៀន​ក្នុង​សាលា​រាជការ ។ សិស្ស​សិប្បៈ ឬ--សិល្ប៍ សិស្ស​រៀន​សិប្បៈ ។ សិស្ស​សូត្រ ឬ សិស្ស​សូធ្យ សិស្ស​របស់​លោក​គ្រូ​សូត្រ​ឬ​គ្រូ​សូធ្យ ។ល។ (សរសេរ​ជា សិស្យ ក៏​បាន, តែ​មិន​សូវ​ដែល​ប្រើ) ។