សំពត់

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

( ន. ) របស់​កើត​អំពី​ការ​ត្បាញ​ដោយ​អំបោះ, សូត្រ, សរសៃ​វល្លិ, សំបក​ឈើ, រោម​ចៀម​ជាដើម សម្រាប់​ស្លៀក, ដណ្តប់​ជាដើម : សំពត់​អំបោះ, សំពត់​សូត, សំពត់​សំបក​ឈើ ។ល។ កំណាត់​ឬ កំណាត់​សំពត់ សំពត់​ចាស់​ឬ​សំពត់​ដែល​ប្រឡាក់, សៅហ្មង ដែល​គេ​លែង​ប្រើ​ស្លៀក​ដណ្តប់​ហើយ សម្រាប់​គ្រាន់​តែ​ជូត​អ្វី​ៗ​ប៉ុណ្ណោះ ដូច​ជា កំណាត់​ជូត​ក្ដារ​សរសេរ, កំណាត់​សំពត់​ជូត​ជើង... ។ បើ​សំពត់​ថ្មី​ឬ​សំពត់​ស្អាត​ដែល​គេ​បត់​ជា​ផាប់​ឬ​បត់​ជា​កី​ក្តី ទោះ​បី​គេ​កាត់​ប្រវែង​មួយ​ម៉ែត្រ​ពីរ​ម៉ែត្រ​ក្តី មួយ​អាវ​ពីរ​អាវ​ក្តី ពុំ​គួរ​ហៅ កំណាត់ ឬ កំណាត់​សំពត់ ឡើយ ត្រូវ​ហៅ​ត្រឹម​តែ សំពត់​ៗ ប៉ុណ្ណោះ ដូច​ជា​ថា សំពត់​មួយ​ម៉ែត្រ, សំពត់​មួយ​ត្បូង, សំពត់​មួយ​អាវ... ។ ខ្មែរ​ក្នុង​សម័យ​បុរាណ​ហាម​មិន​ឲ្យ​ប្រើ​សម្ដី ធំ​ជា​តូច, ច្រើន​ជា​តិច, ខ្ពស់​ជា​ទាប គឺ សំពត់ កុំ​ថា កំណាត់, ប្រាក់ កុំ​ថា លុយ, ថ្លៃ កុំ​ថា ថោក ជា​ដើម ព្រោះ​នាំ​ឲ្យ​ទ័ល​ក្រ, ឲ្យ​ថយ​ថោក, ឲ្យ​អាប់ឱន, ឲ្យ​ទន់​ទាប, ឲ្យ​ជា​សម្ដី​អភ័ព្វ (ក្រែង​នឹង​ដូច​មាត់​ថា) ។