សំយោគ

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

ស័ង-យោក សំ. បា. ( ន. ) ការ​ប្រកប; ការ​ផ្សំ; ការ​រួប​រួម; ការ​ទាក់ទង​ជាមួយ; ការ​នៅ​រួម​គ្នា; ការ​ពាក់ព័ន្ធ; សមាគម​ដ៏​ស្និទ្ធ​ជិត ។ ព. វ. អក្សរ​តម្រួត​គ្នា, ដូច​ជា ក្ក, ក្ខ, គ្គ, គ្ឃ; ច្ច, ច្ឆ, ជ្ជ, ជ្ឈ, ញ្ញ ជាដើម (ហៅ អក្សរ​សំយោគ) ។ សំយោគ​វិធាន,--ពិធាន ឬ--វិធី (ស័ង-យោគៈ--) បែប​តម្រួត​អក្សរ ។ សូត្រ​សំយោគ សូត្រ​សង្កត់​អក្សរ​តួ​ដើម​ដែល​មាន​អក្សរ​តម្រួត​នៅ​ខាង​ចុង​ឲ្យ​ធ្ងន់, ដូច​ជា តស្ស (ត័ស-សៈ) ។