ស្ងួន

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

( កិ. ) ថ្នម, ថ្នាក់ថ្នម, ថ្និតថ្នម; ប្រយ័ត្ន, ថែទាំ​ដោយ​ប្រយ័ត្ន; សំចៃ ។ ស្ងួន​គ្រង គ្រប់គ្រង​រក្សា​ដោយ​ថ្នម, ដោយ​ប្រយ័ត្ន ។ ស្ងួន​ចិត្ត ថ្នម​ចិត្ត ។ ស្ងួន​ចំណី ប្រយ័ត្ន​ចំណី គឺ​មិន​ហ៊ាន​បរិភោគ​ចំណី​ដែល​ជា​ទំនាស់​នឹង​រោគ ។ ស្ងួន​ទ្រព្យ សំចៃ​ទ្រព្យ ។ គុ. ឬ ន. ដែល​គួរ​ថ្នាក់ថ្នម ឬ​អ្នក​ដែល​គួរ​ឲ្យ​ថ្នម​ចិត្ត : ស្ងួន​ពិសី, ស្ងួន​ពុំងា ឬ ស្ងួន​ភ្ងា, ស្ងួន​ព្រលឹង, មាស​ស្ងួន, ស្រី​ស្ងួន,... (សម្រាប់​ហៅ​ស្ត្រី​ជា​ទី​ស្រឡាញ់ ច្រើន​ប្រើ​ក្នុង​កាព្យ) ។ ព. ទ. បុ. ស្រឡាញ់​ខ្លួន​ត្រូវ​ស្ងួន​ចំណី ស្រឡាញ់​ស្រី​ត្រូវ​ថ្នម​ចិត្ត (សេចក្ដី​ងាយ មិន​បាច់​អធិប្បាយ)។