ស្ងើន

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

( កិ. វិ. ) ដែល​អើត​ងើប​ងើយ​ស្ទើត​ឡើង : ងើប​ស្ងើន, ងើយ​ស្ងើន ។ គុ. ដែល​មាន​សណ្ឋាន​ងើប​ងើយ​ស្ទើត​ឡើង : រាង​ស្ងើន ។ កូន​ស្ងើន ន. កូន​បង្កែប​ឬ​កង្កែប​ប្រុយ (សម្ដី​អ្នក​ស្រុក​ចុង​កាត់​មាត់ញក​ពួក​ខ្លះ) ។