ស្ដៅ

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search
  1. ជើង ដ ( កិ. ) ចាក់​ចំណង​ចង​អប​ទប់​ដៅ​ៗ​បណ្ដើរ​សិន​ដើម្បី​ឲ្យ​ងាយ​ក្ដាប់​កណ្ដាប់​មាត់​សម្រេច​ការ : ស្ដៅ​ល្អី ។
  2. កិ. វិ. (ព. ប្រ.) និយាយ​ឬ​ធ្វើ​ម្ដង​ដំបូង​ឲ្យ​ជា​តម្រាយ ឬ​លំអាន​ល​មើល​សិន : និយាយ​ស្ដៅ​មើល​សិន ។
  3. ជើង ដ ( ន. ) ឈ្មោះ​ឈើ​មួយ​ប្រភេទ មាន​រស​ល្វីង ស្លឹក​ខ្ចី​ប្រើ​ជា​អន្លក់​ឬ​ញាំ​បរិភោគ​បាន, ប្រើ​ជា​ថ្នាំ​រម្ងាប់​គ្រុន​ក្ដៅ​ក៏​បាន : អន្លក់​ស្ដៅ, ញាំ​ស្ដៅ ។
  4. ភូមិនៃឃុំគោករមៀត
  5. ភូមិនៃឃុំគោកកឋិន
  6. ភូមិនៃឃុំបាយតំរាំ
  7. ឃុំនៃស្រុករតនមណ្ឌល
  8. ភូមិនៃឃុំស្ដៅ
  9. ឃុំនៃស្រុកកងមាស
  10. ភូមិនៃឃុំស្ដៅ
  11. ភូមិនៃឃុំដងក្ដារ
  12. ឃុំនៃស្រុកសង្គមថ្មី
  13. ភូមិនៃឃុំស្ដៅ
  14. ភូមិនៃឃុំធាយ
  15. ភូមិនៃឃុំព្រៃកណ្ដៀង
  16. ភូមិនៃឃុំក្រាំងស្វាយ
  17. ភូមិនៃឃុំអន្លង់សំណ
  18. ឃុំនៃស្រុកសេសាន
  19. ភូមិនៃឃុំពេជសារ