ស្តុតិ

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

ជើង ត, អ. ថ. --តិ សំ.; បា. ( ន. ) (ថុតិ) សេចក្ដី​សរសើរ, សេចក្ដី​ស្ងើច ។ ស្តុតិ​កថា ពាក្យ​ពោល​សរសើរ, សម្ងើច។ ស្តុតិ​បាឋកៈ (--ប៉ាឋៈ--) អ្នក​សូត្រ​ពាក្យ​សរសើរ, អ្នក​ពោល​ពាក្យ​សរសើរ​គុណ; អ្នក​កត់​កំណត់​ហេតុ​សរសើរ (បើ​ស្ត្រី​ជា ស្តុតិ​បាឋិកា) ។ ស្តុតិ​វាទិន អ្នក​ឧស្សាហ៍​ពោល​សរសើរ​គេ, អ្នក​ឧស្សាហ៍​ស្ងើច​គេ, អ្នក​ហៃ​ស្ងើច​គេ (បើ​ស្ត្រី​ជា ស្តុតិ​វាទិនី) ។ល។