ស្នេហ៍

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

ស្នែ សំ.; បា. ( កិ. ) (ស្នេហ; សិនេហ ឬ ស្នេហ ដូច សំ. ដែរ) ស្រឡាញ់, ស្រឡាញ់​ជាប់​ចិត្ត ស្អិត​ល្មួត​ដូច​ជា​ជ័រ : គេ​មិន​ស្នេហ៍​បន្តិចបន្តួច​មក​រក​ខ្ញុំ​ទេ ។ ស្នេហ៍​ស្និទ្ធ ស្រឡាញ់​ស្និទ្ធ​ស្អិត​ល្មួត​ជាប់​ចិត្ត​នឹក​ជានិច្ច ។ល។

ស្នែ ( ន. ) (ដូច​គ្នា​នឹង សិនេហ ដែរ) ។ ឈ្មោះ​ទុព្វិជ្ជា​មួយ​ប្រភេទ​ជា​វិជ្ជា​លាមក ជា​វិជ្ជា​មិន​ចេញ​មុខ... ។ ស្នេហ៍​មុខ ឈ្មោះ​ទុព្វិជ្ជា​នោះ​ដែរ​ប៉ុន្តែ​មាន​លក្ខណៈ​ផ្សេង (មិន​បាច់​បញ្ចេញ​អត្ថន័យ) ។ ស្នេហ៍​ស្នង សេចក្ដី​ជាប់​ចិត្ត​ស្អិត​ក្រៃ​ពេក​ដោយ​អាច​នឹង​ចេញ​ខ្លួន​ស្នង​គេ​បាន ។ (ច្រើន​តែ​ប្រើ​ក្នុង​កាព្យ) : ឱមាស​ស្នេហ៍​ស្នង ម្ដេច​ក៏​ឲ្យ​បង ទទួល​រង​ទុក្ខ ចំណង់​បើ​ដល់ ទៅ​ពេល​ខាង​មុខ សម​នឹង​ផ្ដល់​ទុក្ខ ជាង​នេះ​ទេ​ដឹង​? ... ។ ព. ទ. បុ. ថា : ស្នេហ៍​ពុំ​ស្មើ​ស្និទ្ធ ស្រឡាញ់​ផ្តេកផ្តិត ពុំ​ស្មើ​សង្រ្គោះ មាន​អត្ថន័យ​ថា ការ​ដាក់​ស្នេហ៍ ពុំ​ស្មើ​នឹង​សេចក្ដី​ស្និទ្ធស្នាល​ត្រអាល​រក​គ្នា​ទេ, ការ​ស្រឡាញ់​ផ្តេកផ្តិត ប៉ុន្តែ​ពុំ​សង្រ្គោះ​គ្នា​សោះ​ក៏​ពុំ​រាប់​ថា​ជា​ការ​ស្រឡាញ់​គ្នា​ឡើយ ។ល។