ស្នែង

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

( ន. ) ប្រដាប់​សម្រាប់​សែង, គ្រឿង​សែង, ដង​សម្រាប់​សែង ។ របស់​មាន​ទម្ងន់​ល្មម​សែង​ពីរ​នាក់​រួច : អីវ៉ាន់​ពីរ​ស្នែង ។ គ្រែ​ស្នែង គ្រែ​តូច​ខ្លី​សម្រាប់​ជិះ​មាន​មនុស្ស​សែង ។ អង្រឹង​ស្នែង អង្រឹង​មាន​ចំពាស់​មាន​ដង សម្រាប់​ជិះ​មាន​មនុស្ស​សែង ។

( ន. ) អវយវៈ​មាន​សាច់​រឹង​ស្និទ្ធ​ដុះ​លើ​ក្បាល​សត្វ​ពួក​ខ្លះ មាន​គោ​ក្របី​ជា​ដើម : ស្នែង​គោ, ស្នែង​ក្របី, ស្នែង​ក្តាន់ ។ ស្នែង​ទន់ ស្នែង​ម្រឹគ​ពួក​ខ្លះ ដែល​វា​កាច់​ស្នែង​ចាស់​ហើយ​ទើប​ដុះ​ឡើង​ទៀត​នៅ​ទន់​ៗ ។

( ន. ) គ្រឿង​ផ្លុំ​ធ្វើ​ដោយ​ចុង​ស្នែង​ក្របី​ឬ​ដោយ​សំបក​តង្កៀប​ក្ដាម​គ្រោង​ជា​ដើម មាន​សូរ​លាន់​ឮ​រំពង : ផ្លុំ​ស្នែង, បង្កូក​ស្នែង ។

( ន. ) ឈ្មោះ​ចេក​ឥត​ត្រយូង​មួយ​ប្រភេទ ផ្លែ​វែង​ៗ​ទង​និង​សំបក​ស្វិត, មួល​ទង​ទើប​ឆាប់​ទុំ, វេលា​ទុំ សំបក​ឡើង​សម្បុរ​លឿង​ជាំ សាច់​ខាង​ក្នុង​លឿង​ខ្ចី, អាច​ទុក​បាន​យូរ​ថ្ងៃ​មិន​រលួយ, ទុក​យូរ​ទៅ​ឡើង​សំបក​ក្រមៅ, បើ​ចង់​ឲ្យ​មាន​រស​ឆ្ងាញ់​ប្លែក​ពី​ប្រក្រតី ត្រូវ​ស្ងោរ​ឲ្យ​ឆ្អិន​ហើយ​អាំង​ថែម​ទៀត, ច្រើន​មាន​នៅ​ព្រៃ​ចម្ការលើ ក្នុង​ស្រុក​ព្រៃឈរ​និង​ស្រុក​កំពង់សៀម ខែត្រ​កំពង់ចាម : ចេក​ស្នែង​មាន​តម្លៃ​ជាង​ចេក​ឯ​ទៀត​ក្នុង​កម្ពុជ​រដ្ឋ ។