ស្មារតី

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

ស្មារ-ដី សំ.; បា. ( ន. ) (ស្ម្ឫតិ; សតិ) សេចក្ដី​នឹក​ឃើញ, ការ​រឭក​បាន, ការ​រឭក​ឃើញ​មិន​ភ្លេច, ការ​ចាំ​បាន, ការ​ប្រុង​ប្រយ័ត្ន​មិន​ឲ្យ​ភ្លេច; ដំណើរ​ស្វាង​រុងរឿង​គំនិត (សតិ) : មាន​ស្មារតី, ភ្លាត់​ស្មារតី (សរសេរ​ជា ស្មារ្តី ក៏​បាន អ. ថ. ស្មារ-ដី ប៉ុន្តែ​មិន​សូវ​ដែល​ប្រើ) ។