ស្អំ

ដោយWiktionary
Jump to navigation Jump to search
  1. ( កិ. ) កម្តៅ​ផ្ទាល់​លើ​សាច់​ដែល​ហើម​ឬ​ដែល​ជាំ​ដើម្បី​ឲ្យ​ស្រក​ឬ​កុំ​ឲ្យ​ហើម; កម្តៅ​ផ្ទាល់​ដល់​សាច់​ដែល​ពិការ​ឲ្យ​បាត់​ឈឺ ឲ្យ​រួញ, ឲ្យ​ស្វិត : ស្អំ​ជើង; ស្អំ​ឫស​ដូង​បាត ។
  2. ( ន. ) ឈ្មោះ​ឈើ​មួយ​ប្រភេទ ស្លឹក​ល្អិត ក្លិន​ស្អុយ​បន្តិច​ៗ, ប្រើ​ការ​ជា​អន្លក់​ឬ​ជា​បន្លែ​បាន តាម​ដោយ​ចំណូល​ដែល​ធ្លាប់​បរិភោគ : សម្ល​ស្អំ ។
  3. ( ប. ) ពាក្យ​សម្រាប់​និយាយ​ផ្សំ​ជា​មួយ​នឹង​ពាក្យ ស្អាត ថា : ស្អាត​ស្អំស្អាត​សមរម្យ, ស្អាត​មិន​ទាស់​ភ្នែក : កន្លែង​ស្អាតស្អំ; ធ្វើ​ការ​ស្អាតស្អំ ។
  4. ភូមិនៃឃុំចាន់មូល
  5. ភូមិនៃឃុំក្រែក