ហសនៈ

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

ហសនៈ (ហៈសៈន៉ៈ ) ន. (សំ. បា. ហសន ) សំណើច ;​ សេចក្ដី​រីករាយ ។ បើ​រៀង​ភ្ជាប់​ពី​ខាង​ដើម​សព្ទ​ដទៃ​ សរសេរ​ជា ហសន អ. ថ. ហៈសៈន៉ៈ , ដូច​ជា ហសនភាព ភាវៈ​សើច , ការ​សើច​សប្បាយ ;​ ការ​រីករាយ ។ ហសនវិទ ឬ ហសនវិទូ អ្នក​ស្គាល់​សូរ​សំណើច (អាច​ទាយ​បាន . . . ) ។ ហសនាការ (––ន៉ា–– ;​ សំ. បា. < ហសន + អាការ ) អាការ​នៃ​ហសនៈ ។ ហសនោបាយ (––ន៉ោ–– ;​ សំ. បា. < ហសន + ឧបាយ ) ឧបាយ​នៃ​ហសនៈ ;​ ការ​សើច​ជា​ឧបាយ , ជា​កិច្ច​កល ។ល។