ហួង

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

ស. ( កិ. ) (ហ្វង អ. ថ. ហួ៎ង “រក្សា, គ្រប់គ្រង​រក្សា, ថែទាំ; មិន​ចង់​ឲ្យ” ឬ ហ្វ់ង អ. ថ. ហួង “កួច​កាន់; តោង​ទាម; មាន​កង្វល់​ទៅ​រក”) ទាម​យក, តោង​ទាម; ខារ​ខ្លាំង : ហួង​យក​ទ្រព្យ​សម្បាច់; ហួង​ប្រយោជន៍​ឲ្យ​បាន​តែ​ខ្លួន​ម្នាក់​ឯង ។

( គុ. ) ដែល​មាន​ក្លិន​ល្អ​ឬ​អាក្រក់​ធុំ​ច្បាស់​ប្រាកដ, ដែល​ធុំ​ក្លិន​ភាយ : ធុំ​ក្លិន​ក្រអូប​ហួង, ធុំ​ក្លិន​ស្អុយ​ហួង ។

ស. ( ន. ) ឈ្មោះ​រូប​ប្រាក់​សម័យ​បុរាណ សម្រាប់​ចាយ​ក្នុង​កម្ពុជ​រដ្ឋ តម្លៃ ១០ សេន​សម័យ​សព្វ​ថ្ងៃ : ពីរ​ហួង​ជា​មួយ​ស្លឹង បួន​ស្លឹង ជា​មួយ​បាទ (= ៨០ សេន); ប៉ុន្តែ​ក្នុង​រជ្ជ​កាល​ខ្លះ​គិត​តម្លៃ​មួយ​ហួង​ត្រឹម​តែ ៧ សែន​កន្លះ, ពីរ​ហួង​ជា​មួយ​ស្លឹង = (១៥​សេន), បួន​ស្លឹង​ជា​មួយ​បាទ = (៦០​សេន) ។ ចាស់​ទុំ​ពី​ដើម​ច្រើន​ប្រដៅ​កូន​ចៅ​ថា : បាន​ប្រាក់​មួយ​ហួង​មួយ​ស្លឹង​ត្រូវ​សន្សំ ទុក កុំ​ចាយ​វាយ​កញ្ជះកញ្ជាយ​ពេក !