ហៀវ

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

( ន. ) ចង្កូម​សេះ​ឈ្មោល : សេះ​ដុះ​ហៀរ (ដុះ​ក្នុង​កាល​ដែល​ពេញ​ទំហំ) ។ ព. ទ. បុ. សេះ​ញី​ដុះ​ហៀវ​មាន់​ញី​រងាវ ស្រី​ច្រៀង​ខាត​ល័ក្ខណ៍ (សេចក្តី​ងាយ​មិន​បាច់​អធិប្បាយ; ប៉ុន្តែ​ក្នុង​សម័យ​នេះ សកល​លោក​រាប់​អាន​ស្រី​ចេះ​ច្រៀង​ពីរោះ​ថា “មាន​តម្លៃ” មិន​បង្អាប់​ថា “ខាត​ល័ក្ខណ៍” ដូច ព. ទ. បុ. នេះ​ទេ) ។

ស. ( គុ. ) ហួត, ហួត​ហែង : ប្រេង​ហៀវ ។ ហៀវ​ហែង ហៀវ​ហួត, រឹង​ស្ងួត (ម. ព. ហែង ផង) ។